Do niedawna funkcjonowało jedno, tzw. dobrowolne ubezpiecznie. Chroniło ono od wszelkich błędów w sztuce lekarskiej, bez względu na formę zatrudnienia.
Od pewnego czasu mamy jednak do czynienia również z tzw. ubezpieczeniem obowiązkowym.

    Z Państwa telefonów do Ibzy Lekarskiej wynika, że róznica pomiędzy tymi dwoma rodzajami ubezpieczeń nie jest jednoznaczna.


A czym te ubezpieczenia się różnią?

    W 1999 roku, podczas reformy służby zdrowia, umożliwono szpitalom zawieranie z lekarzami tzw. umów kontraktowych (o świadczenie usług) zamiast dotychczasowych umów o pracę.
Lekarze zobligowani zostali do zarejestrowania praktyki i wystawiania rachunków szpitalom za swoje usługi.
   
    Jednocześnie Ministerstwo Finansów wprowadziło rozporządzenie (z dnia 17 listopada 1998 roku), które nakładało na lekarzy podpisujących umowę na świadczenie usług z publicznymi placówkami zdrowia obowiązek ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej na warunkach zawartych w tejże ustawie. Minimalna suma ubezpieczenia wynosiła 200 000 zł.

    Obecnie obowiązuje nowe, nieco zmienione rozporządzenie (z dnia 23 grudnia 2004 roku), gdzie minimalna suma gwarancyjna wynosi 46 500 EURO.

    Reasumując: umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powinni zawrzeć lekarze, którzy mają podpisane umowy na świadczenie usług z publicznymi placówkami zdrowia i wystawiają im rachunki za te usługi.
Polisa obowiązkowego OC chroni tylko wyłącznie świadczenia w ramach tejże umowy.

Cała pozostała działalność lekarza jest chroniona polisą dobrowolną.

    Zdarza się często, że lekarze, którzy podpisali umowy kontraktowe z publicznymi szpitalami, pracują dodatkowo w innych placówkach lub przyjmują pacjentów w prywatnych gabinetach. Wówczas, żeby zapewnić sobie pełną ochronę ubezpieczeniową, powinni posiadać zarówno ubezpieczenie dobrowolne jak i obowiązkowe.